شعر استاد شهریار تقدیم به مهدی موعود عج

به بارگاه نگاهت بهار میِ بینم

بهار را بدرت جان نثار می بینم

***

به بال عشق تو بتوان بر اوج ها پر زد

فـلـک بـه نـام تـو انـدر مـدار می بینم

***

نوای نای دل کعبه جز ولای تو نیست

ط ـواف کـوی تو را افـتـخار می بـیـنـم

***

جـمـال کعبه ز خـال تو آبرومند است

وگرنه سنگ و گل بی عیار می بینم

***

چو سعی بی تو یکی پسته ایست دور از مغز

نـمـاز بـی تـو بـسی شـرمـســار می بـیـنـم

***

محمد و علی و فاطمه، حسن و حسین

ز چـهـر پـاک تـو مـهـدی، نـگار می بینم

***

مقام و حجر و حجرناودان و زمزم مهر

چو مستجار درت، خاکسار می بینم

***

به عشق روی تو بوسند حاجیان عرفات

تـو را فــروغ سـمـاوات یـار می بـیـنـم

***

به دور شمع گرانت وقوف و بیتوته است

به سوی خصم تو رمی جـمار می بینم

***

رخ تو چشمه خورشید و دیده ام خفاش

ز گرد و خاک معاصی است تار میبینم

***

تـو آفتاب گـران سـنـگ عـرصـه امـیـد

جهـان به راه تو چشم انتظار می بینم

***

رخ کریم تو از کعبه می دمد فردای

ازیـن سـرای گـل روزگار می بـینم

***

بتاب شمس پس ابر غیبت، ای موعود

زمـانه در کـف قـوم شـرار می بـینــم

استادشهریار

-----------------------------------------

www.tebyan.net/newmobile.aspx/index.aspx?pid=24338

-----------------------------------